روزی ز سامرا امامی به هوا خواست/
بهر طلب خمس ریش و شال بیاراست//
بر راسته بازار نظر کرد و چنین گفت/
امروز کّلِ مال شما توی جیب ماست//
گر دزد بگیرم بزنم گردنش از بیخ/
این شغل شریف ارثی و شغل پدر ماست//
گر در ده کفار یکی داف بجنبد/
گایییدن آن تیکه فقط کار خود ماست//
بسیار منم کرد و ز تاریخ نترسید/
بنگر که از این ناس بلا دیده چه برخاست//
ناگه ز اینترنت یکی هجو کمپینی/
پیجی بزد و کرد بر او راست//
بر تخم امام آمد و آن حدث جگر سوز/
از فوق شمقدر مر او را به سوی خاک فرو کاست//
بر خاک بیفتاد و چو عفیر به عرید/
وز لشکر سایبر بفرستاد همه از چپ و از راست//
گفتا عجب است این که فقط حرف و کلام است/
این سوزش ماتحتم دگر از بهر چه بر خاست؟//
چون نیک نگه کرد و جهل خویش در آن دید/
گفتا زکه نالیم که از ماست که بر ماست//
از ماما یقن
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر